Yüzümün yarısı
Eski zamanlardan bir öykü
Ve "son" fazlasıyla tanıdık
Ağlamayın diyorum
Ağlayacaksanız da başka kapıya
Olmuyor, kapıdan kovsam bacadan
Gözlerimde sonbahar kırıkları
Ve sonbahar demişken
Sıfırın biraz üstünde acılar
Üzerimde ince hırkası iyiyim'in
Ve fena üşütmüşüm aslında
Mevsimsel değişikliğinden
Ayrılığın.
Yüzünün yarısı
Hatırladığım ne varsa
İsim, şehir, hiçlik.
Düşüncelere ambargo konulduğu
Sancılı dönemlerdi
İllegal düş'tün düşümden
Dolayısıyla yarıdan ibaret yarınlar
Yüzünün yarısı
Yüzümün yarası
Yaralardan doğdu
Yüzümün yarısı
Ve artık
Prokaryot yaşıyorsun içimde.
İbrahim AKAN
Mart 27, 2013
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder